Een "CE-certificaat" bestaat voor de meeste producten niet. Wat je nodig hebt, is een EU-conformiteitsverklaring en een technisch dossier, waarna je zelf de CE-markering aanbrengt. Dat geldt alleen voor productgroepen met Europese CE-regels, zoals elektronica en speelgoed. Daarnaast vraagt de GPSR sinds december 2024 voor álle consumentenproducten veiligheids- en contactgegevens.
CE-markering, CE-certificaat en keurmerk: het verschil
Wat het is | Verplicht? | |
|---|---|---|
CE-markering | Het logo waarmee de fabrikant verklaart dat het product voldoet aan de Europese eisen | Ja, voor productgroepen met CE-regels |
EU-conformiteitsverklaring | Het document waarin de fabrikant dat verklaart, met de toegepaste richtlijnen en normen | Ja, bij elke CE-markering |
"CE-certificaat" | Meestal een testrapport van een lab. Alleen voor bepaalde risicovolle producten geeft een aangemelde instantie een echt certificaat af | Alleen in specifieke gevallen |
Keurmerk (bijv. GS, TÜV, KEMA-KEUR, OEKO-TEX, FSC) | Een vrijwillig kwaliteits- of duurzaamheidslabel van een onafhankelijke partij | Nee |
CE is dus geen keurmerk en geen kwaliteitslabel. Het is een verklaring van de fabrikant. Een "certificaat" dat je leverancier meestuurt, is vaak een testrapport op naam van een ander bedrijf, en dat dekt jouw product niet automatisch.
Welke producten hebben CE-markering nodig?
Alleen producten waarvoor een Europese CE-richtlijn of -verordening geldt. Voor bol-verkopers zijn dat vooral:
Elektrische en elektronische apparaten (laagspanning en elektromagnetische compatibiliteit)
Producten met bluetooth, wifi of andere radiofunctie
Speelgoed voor kinderen jonger dan 14 jaar
Persoonlijke beschermingsmiddelen (bijv. veiligheidsbrillen, beschermende handschoenen)
Machines en elektrisch gereedschap
Medische hulpmiddelen
Bouwproducten
Voor bijvoorbeeld kleding, keukentextiel, meubels zonder elektronica of woonaccessoires geldt geen CE-markering. Breng je daar toch een CE-logo op aan, dan is dat niet toegestaan.
Wie is verantwoordelijk: jij of je leverancier?
Wie een product onder eigen naam of merk op de Europese markt brengt, wordt gezien als fabrikant. Laat je een product in China maken met jouw merk erop, dan ben jij dus verantwoordelijk voor de CE-markering en de documenten, niet je leverancier. Verkoop je een A-merk door, dan ligt die verantwoordelijkheid bij de merkeigenaar en de importeur; jij controleert dat de markering en documenten aanwezig zijn.
CE-markering regelen in 6 stappen
Bepaal welke richtlijnen gelden. Een draadloze speaker valt bijvoorbeeld onder de radio-richtlijn én de regels voor elektronica.
Bepaal welke normen je toepast. Per richtlijn zijn er geharmoniseerde Europese normen waaraan je product moet voldoen.
Laat het product testen. Een geaccrediteerd testlab test op basis van die normen. Bij de meeste producten mag je dit zelf regelen; bij risicovolle producten is een aangemelde instantie verplicht.
Stel het technisch dossier samen. Ontwerp, onderdelen, testrapporten, risicoanalyse en gebruikershandleiding.
Stel de EU-conformiteitsverklaring op op naam van jouw bedrijf.
Breng de CE-markering aan op het product of, als dat niet kan, op de verpakking. Bewaar het dossier minimaal 10 jaar.
GPSR: de regels die voor álle producten gelden
Sinds 13 december 2024 geldt de Europese productveiligheidsverordening (GPSR). Die geldt voor vrijwel alle consumentenproducten, ook producten zonder CE-markering. De belangrijkste eisen:
Er is een verantwoordelijke partij binnen de EU. Zit je fabrikant buiten de EU, dan ben jij of een gemachtigde dat.
Naam, postadres en elektronisch contactadres van de fabrikant (en eventueel de EU-verantwoordelijke) staan op het product, de verpakking of een bijgevoegd document.
Het product is identificeerbaar via een type-, batch- of serienummer.
Waarschuwingen en veiligheidsinformatie staan in de taal van het land van verkoop. Voor Nederland is dat Nederlands; voor België ook Frans.
Online platforms moeten deze gegevens ook in de productinformatie tonen. Bol vraagt daarom bij je content om de gegevens van de fabrikant en de verantwoordelijke persoon. Ontbreken die, dan loop je het risico dat je product offline wordt gehaald.
Andere verplichtingen die vaak vergeten worden
Elektrische apparaten en batterijen: producenten en importeurs moeten zich in Nederland registreren voor de inzameling en recycling van afgedankte apparatuur en batterijen. Het symbool van de doorgestreepte container hoort op het product.
Verpakkingen: breng je verpakt product in Nederland op de markt, dan geldt producentenverantwoordelijkheid voor verpakkingen.
Speelgoed: leeftijdswaarschuwingen (zoals "niet geschikt voor kinderen jonger dan 36 maanden") zijn verplicht waar dat van toepassing is.
Twijfel je welke regels voor jouw product gelden, schakel dan een testlab of compliance-specialist in voordat je inkoopt. Achteraf aanpassen is duurder.
Vrijwillige keurmerken: wanneer zijn ze de moeite waard?
Keurmerken als GS (geprüfte Sicherheit), TÜV, KEMA-KEUR, OEKO-TEX (textiel), FSC (hout en papier) of EU Ecolabel zijn niet verplicht. Ze kunnen wel de conversie verhogen in categorieën waar klanten op veiligheid of duurzaamheid letten, zoals babyproducten, beddengoed en elektrische verwarming. Vermeld een keurmerk alleen als je het echt hebt; een vals keurmerk is misleidend en kan leiden tot verwijdering van je product.
Checklist vóór je eerste inkooporder
Check | Klaar? |
|---|---|
Bepaald of CE-markering verplicht is voor dit product | ☐ |
Testrapporten opgevraagd en gecontroleerd (lab, datum, juiste product) | ☐ |
EU-conformiteitsverklaring op naam van je eigen bedrijf | ☐ |
CE-markering, fabrikantgegevens en type-/batchnummer op product of verpakking | ☐ |
Waarschuwingen en handleiding in het Nederlands (en Frans voor België) | ☐ |
Registratie voor elektrische apparatuur/batterijen/verpakkingen geregeld (indien van toepassing) | ☐ |
Fabrikant- en GPSR-gegevens klaar voor je bol-content | ☐ |
Veelgemaakte fouten
Het "CE-certificaat" van de leverancier accepteren zonder te controleren voor welk product en welk bedrijf het is opgesteld.
Denken dat de leverancier verantwoordelijk is, terwijl je het product onder je eigen merk verkoopt.
CE-markering aanbrengen op producten waarvoor die niet geldt.
Alleen aan CE denken en de GPSR-gegevens vergeten.
Hoe Rylee helpt
Compliance hoort bij de keuze van je product. In Rylee zie je bij elk product direct leveranciers en inkoopprijzen; vraag de testrapporten en conformiteitsverklaring op vóórdat je bestelt. Na compliance volgen je EAN codes en merkregistratie. Het volledige traject staat in het stappenplan voor een eigen merk.
Veelgestelde vragen over CE-certificaten en keurmerken
1. Heb ik een CE-certificaat nodig om op bol te verkopen?
Alleen als je product onder een Europese CE-regel valt, zoals elektronica, speelgoed of persoonlijke beschermingsmiddelen. Dan heb je een EU-conformiteitsverklaring en een technisch dossier nodig. Een echt certificaat van een aangemelde instantie is alleen voor bepaalde risicovolle producten verplicht.
2. Wat is het verschil tussen een CE-markering en een keurmerk?
Een CE-markering is een verplichte verklaring van de fabrikant dat het product aan de Europese eisen voldoet. Een keurmerk, zoals GS of OEKO-TEX, is een vrijwillig label van een onafhankelijke partij.
3. Is mijn leverancier verantwoordelijk voor de CE-markering?
Niet als je het product onder je eigen merk verkoopt. Wie een product onder eigen naam op de Europese markt brengt, geldt als fabrikant en is zelf verantwoordelijk.
4. Wat is de GPSR?
De Europese productveiligheidsverordening, van kracht sinds 13 december 2024. Ze geldt voor vrijwel alle consumentenproducten en vraagt onder meer om een verantwoordelijke partij in de EU, fabrikantgegevens op het product en veiligheidsinformatie in de taal van het land van verkoop.
5. Hoe lang moet ik de CE-documenten bewaren?
Minimaal 10 jaar nadat het product op de markt is gebracht.
6. Mag ik een CE-logo op elk product zetten?
Nee. CE-markering is alleen toegestaan op producten waarvoor een CE-regel geldt. Op andere producten is het misleidend.
